Møllebukta parking. Nasze miejsce na nocleg. Cisza. Tylko wiatr szumi w tych dziwnych, skandynawskich drzewach. A rano? To samo. Deszcz, wiatr, chmury ciężkie, ołowiane. Żadnego znaku słońca. A może by tak posiedzieć w ciepłym  kamperze, pograć jakieś gry?  Nie to nie w naszym stylu. Sztormiaki na grzbiet i idziemy. Stavanger czeka.

Gamle Stavanger. Stare miasto. Ukryte, niczym skarb w tętniącym życiem mieście. Drewniane domki, ciasne uliczki. Jakby czas się tu zatrzymał dwieście lat temu. A mogło być inaczej. Po wojnie chcieli to wszystko zburzyć, postawić nowoczesne budynki. Na szczęście ktoś poszedł po rozum do głowy i ten wyjątkowy fragment Stavenger ocalił .

Chodzimy tymi uliczkami, dotykamy tych domów, czujemy ten zapach drewna, wilgoci, historii. Każdy zakręt to niespodzianka. Kawiarnia, sklepik, jakiś zaułek z kwiatami. Cofamy się w czasie. Jesteśmy w innym świecie.

A potem nagle… słońce. Błękit na niebie. I upał. I tłumy ludzi. Azjaci, Amerykanie, Niemcy. Cały świat. Fotografują, robią zdjęcia, jakby chcieli złapać w obiektywie duszę tego miasta. Wymyślamy zabawę w „Kto zrobi zdjęcie bez Azjaty, ten wygrywa”. Beznadziejna zabawa- nikt nie wygrał.

W porcie stoją dwa ogromne statki. Wycieczkowce. Jak mrowiska. Wysypują z siebie tysiące ludzi. Jakby ktoś otworzył puszkę z mrówkami. I te mrówki rozłażą się po całym mieście.

Fargegaten. Druga strona Stavanger. Kolorowa, głośna, nowoczesna. Murale na ścianach. Street art. Jakby ktoś chciał tu przenieść Notting Hill. Albo jakąś inną, kolorową część świata.

Stavanger. Miasto kontrastów. Miasto zaskakujące. Miasto, które urzeka na każdym kroku. Jakbyś podróżował po różnych światach. W jednym mieście.

Informacje praktyczne:

Adres parkingu na którym zatrzymaliśmy się na noc: Kiellandsstien 30, 4045 Hafrsfjord, Norwegia

Parking na którym można zatrzymać kampera podczas zwiedzania Stavenger: 4007 Stavanger, Norwegia, strona www: https://stavanger-parkering.no/

Zdarza się, że miasto zaskakuje. Inne, że wabi i pociąga, jak magnes. Oslo jest niczym sen, z którego budzimy się w zadziwieniu, że coś tak prozaicznego jak stolica może być jednocześnie tak cudownie ciche. W powietrzu czuć zapach morza, a na ulicach cisza. Pomiary mówią o 20 decybelach – oazie spokoju w sercu Europy, gdzie ruch samochodowy schodzi pod ziemię, by nie zakłócać miejskiego oddechu.

A potem przychodzi słońce. W Norwegii deszcz ustępuje miejsca blaskowi i miasto ukazuje swoje prawdziwe oblicze. Gotowe, by je odkrywać.

Bywają miejsca, do których trzeba pójść. Miejsca, które przyciągają jak magnes, bo w ich murach kryje się coś więcej niż tylko przedmioty. Takim miejscem jest Munchmuseet.

Trzynaście pięter szarego betonu, wyrastającego nad fiordem niczym olbrzymia wieża, z daleka daje sygnał, że jesteś u progu czegoś wielkiego. To tutaj, w osadzonej nad wodą dzielnicy Bjørvika, czeka na nas skarb. A w środku 28 tysięcy dzieł Edvarda Muncha.

Nie ma na to rady, trzeba tam pójść, by zobaczyć te wszystkie Krzyki, Madonny, Wampiry i Pocałunki. Podziwiać różnorodność technik i stylów, bogactwo tematów. To nie tylko kolekcja, ale i nowoczesny labirynt, w którym czas się zatrzymuje. Przemyślana architektura, przestronne sale, interaktywne wystawy – wszystko to sprawia, że zwiedzanie jest przyjemnością.

A na samym szczycie czeka taras. Widok na miasto. Czasem warto spojrzeć na świat z góry, by zrozumieć go lepiej.

Oficjalna strona muzeum: https://www.munchmuseet.no/en

Jest takie miejsce w Oslo, które nie jest tylko budynkiem, ale ideą. To opera. Dzieło pracowni Snøhetta, które niczym góra lodowa wynurza się z wód fiordu.

Podtrzymują ją pale o długości 28 kilometrów, zapuszczone głęboko, 16 metrów pod poziom morza. Ta konstrukcja przywodzi na myśl Wenecję, miasto, które także powstało na wodzie, na palach, wbrew logice. W Oslo, podobnie jak w Wenecji, budownictwo stało się sztuką, a natura architektem.

---

Wejście na dach opery w Oslo było jak podróż na inną planetę. Ziemia zniknęła. Pozostał tylko księżycowy krajobraz – biały marmur i granit, mieniące się w słońcu. A w dole, rozciągało się miasto. Widok zapierał dech w piersiach, a my czuliśmy się jak na innej orbicie. To miejsce nie służy tylko do podziwiania widoków. Jest tam przestrzeń do odpoczynku, do leżenia i do milczenia.

Zdarza się, że miasto ma swojego strażnika. W Oslo to Twierdza Akershus. Zbudowana w XIII wieku na rozkaz króla Haakona V Długonogiego. Nigdy niezdobyta.

Kapitulacja przyszła dopiero w XX wieku, w czasie wojny. Wtedy twierdza stała się kwaterą nazistów. Jej mroczna historia obejmuje również czasy, gdy służyła jako więzienie i obóz pracy.

Dziś Akershus to nie tylko relikt przeszłości. To miejsce, gdzie bije serce norweskiej władzy. Siedziba rządu, scena najważniejszych uroczystości państwowych. Historia splata się tu z teraźniejszością.

Oprócz tego twierdza oferuje wiele atrakcji dla turystów, m.in.:

• Muzea: Muzeum Sił Zbrojnych i Muzeum Ruchu Oporu, prezentujące bogatą historię Norwegii.
• Zamek Królewski: Dawna rezydencja norweskich monarchów zachwyca bogato zdobionymi komnatami i imponującą salą tronową.
• Mauzoleum Królewskie: Krypta, w której spoczywają szczątki norweskich władców.
• Punkty widokowe: Z dziedzińca twierdzy roztacza się panorama Oslo a również  Oslofjord.

Miasta mają to do siebie, że rodzą kontrowersje. Oslo nie jest wyjątkiem. Ratusz w Oslo, wzniesiony w 1950 roku, wciąż dzieli. Jedni widzą w nim odwagę, inni – brutalność.

To jest budowla inna od wszystkich. Awangardowa, daleka od norweskiej tradycji. Jedni podziwiają jej śmiałość, inni uważają, że burzy harmonię miasta. Ale pomimo tych wszystkich sporów, stała się ikoną. Miejscem, które trzeba odwiedzić. W jego wnętrzach i z wieży widokowej można zobaczyć panoramę miasta, które wciąż się zmienia, a w którym tradycja i nowoczesność toczą swoją niekończącą się walkę.

Każde miasto ma swoje wzgórze. W Oslo nazywa się Bellevue. Na jego szczycie, u podnóża głównej arterii miasta, wznosi się pałac. To nie jest zwykły budynek. To serce królestwa.

Tutaj, za tymi murami, mieszka Król Harald V i królowa Sonja. Tutaj odbywają się posiedzenia Rady Państwa, audiencje dla dygnitarzy i uroczyste kolacje dla głów państw. Pałac Królewski to nie tylko dom. To scena, na której rozgrywa się historia.

Latem, kiedy drzwi pałacu otwierają się dla turystów, można wejść do środka. Zajrzeć do komnat, poczuć na chwilę smak życia, które toczy się za zamkniętymi na co dzień drzwiami. Zobaczyć, jak wygląda świat, o którym zwykle tylko się czyta.

Oficjalna strona pałacu, na której można sprawdzić w jakich godzinach możliwe jest zwiedzanie: https://www.kongehuset.no/.

Zdarza się, że jakiś kraj kojarzy się z czymś zupełnie nieoczekiwanym. Norwegia – to fiordy, wikingowie i… black metal. To muzyka, która na stałe wpisała się w narodową tożsamość. I tak, jak pielgrzymi idą do Mekki, tak fani black metalu pielgrzymują do Neseblod Records.

To jest więcej niż sklep. To jest muzeum. W piwnicach skrywało się archiwum. Relikwie: płyty, instrumenty, pamiątki. Miejsce, gdzie historia i muzyka stawały się jednym, mrocznym, fascynującym światem.

Niestety w kwietniu 2024 wybuchł pożar, który spowodował znaczne zniszczenia w piwnicach, w którym zgromadzone były zbiory związane z tym nurem muzyki.

Niektóre ulice mają swoje przeznaczenie. W Oslo, jedna z nich, jak długa nić, łączy dworzec z pałacem. To na niej bije serce miasta.

Wzdłuż tej arterii, jeden obok drugiego, stoją budynki, które tworzą historię. Parlament, Teatr Narodowy, Biblioteka, Uniwersytet. To tutaj, w restauracjach i kawiarniach, tętni życie. Pachnie jedzeniem, a w powietrzu czuć mieszaninę historii i teraźniejszości.

Komunikacja miejska

Komunikacja miejska w Oslo jest doskonale rozwinięta i oferuje szeroki wybór środków transportu, które ułatwią Ci zwiedzanie stolicy Norwegii. Do dyspozycji masz:

• Tramwaje: kursują po centrum miasta i zapewniają wygodny sposób na dotarcie do wielu popularnych atrakcji.
• Autobusy: sieć autobusowa obejmuje zarówno centrum, jak i przedmieścia Oslo, oferując połączenia z lotniskiem i innymi miastami.
• Metro: linia metra przecina centrum miasta i zapewnia szybki transport do położonych dalej dzielnic.
• Promy: rejsy promami po Oslofjordzie to nie tylko sposób na przemieszczanie się, ale również wspaniała okazja na podziwianie panoramy miasta z wody.

Oslo korzysta ze zintegrowanego systemu biletowego, co oznacza, że na jednym bilecie możesz korzystać z różnych środków transportu. Ułatwia to planowanie podróży i oszczędza czas.

Za zarządzanie komunikacją miejską w Oslo odpowiada firma Ruter. Na jej stronie internetowej https://ruter.no/en/buying-tickets/tickets-and-fares/ znajdziesz szczegółowe informacje o cenach biletów, dostępnych typach biletów oraz sposobach zakupu.

Bilety można kupić w kilku miejscach:

Aplikacja Ruter: najwygodniejszym sposobem zakupu biletów jest skorzystanie z aplikacji Ruter. Aplikacja umożliwia zakup biletów jednorazowych, biletów dziennych i biletów okresowych. W naszym przypadku, na kempingu nie było możliwości zakupu biletu papierowego, a jedynie za pomocą aplikacji.

Punkty sprzedaży: bilety można kupić w wybranych punktach sprzedaży, np. na dworcach kolejowych i lotniskach.

Kioski: w niektórych kioskach również można kupić bilety.

Miasta mają to do siebie, że przyciągają. Ale my wybraliśmy ciszę. Nasz wybór padł na wzgórze Ekeberg. Stąd, z kempingu Topcamp, Oslo było jak na dłoni.

Miejsce, które zaskakuje. Nie tylko widokiem. Położone na uboczu, a jednocześnie tak blisko centrum. Wystarczy kilka minut, żeby autobusem zjechać w dół. Psy są tu mile widziane. Tak jak w całej Norwegii.

Tuż obok kempingu jest park. Pełen rzeźb. Warto pójść. Bo w podróży chodzi o to, żeby odkrywać rzeczy nieoczywiste.

Oficjalna strona kempingu: https://topcamp.no/topcamp-ekeberg

Adres: Ekebergveien 65, 1181 Oslo, Norwegia

Zaledwie 40 kilometrów na północny zachód od gwarnej Barcelony czeka na nas niezwykłe miejsce – klasztor Montserrat. Położony na wysokości około 1000 metrów n.p.m., w otoczeniu malowniczych gór, ten święty obiekt od wieków przyciąga pielgrzymów z całego świata. Zgodnie z legendą, to właśnie tutaj anioły, używając złotej piły, przygotowały grotę dla Matki Boskiej z Dzieciątkiem, której rzeźbę miał stworzyć sam św. Łukasz. Św. Piotr miał następnie przynieść figurę na to magiczne miejsce. Choć klasztor, odbudowany po zniszczeniach wojennych, nie zachwyca architekturą, to aura tego miejsca i związana z nim historia wciąż potrafią oczarować.

Najwygodniejszym sposobem dotarcia do słynnego klasztoru Montserrat jest pociąg linii R5 Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya, odjeżdżający ze stacji Plaça Espanya w Barcelonie. Pierwszy pociąg kursuje o 8:26, a kolejne co godzinę. Podróż trwa około godziny. Natomiast pociągi powrotne z Monistrol Montserrat do Barcelony kursują co godzinę, pierwszy o 6:41, a ostatni o 22:41.

Jak dostać się z dworca kolejowego do klasztoru?

Po dotarciu na stację Monistrol de Montserrat masz kilka opcji, aby dostać się do klasztoru:

• Wjazd kolejką linową: To najszybsza i najbardziej malownicza opcja. Wysiadasz na stacji Aeri de Montserrat, a podróż trwa zaledwie 5 minut. Zdecydowanie polecamy wjazd kolejką linową, a zjazd kolejką zębatą, aby urozmaicić podróż. Uwaga: Przed wyjazdem sprawdź na stronie https://www.montserratvisita.com/pl/organize-the-visit/how-to-get-here/kolejka-linowa czy kolejka jest czynna, ponieważ może być czasowo nieczynna z powodu remontów.
• Wjazd kolejką zębatą: Jeśli kolejka linowa jest niedostępna, możesz skorzystać z kolejki zębatej. Wysiądź z pociągu R5 na stacji Monistrol de Montserrat i przesiądź się do kolejki, która czeka w pobliżu.

Jak kupić bilety?

• Z góry przez internet: Można kupić bilet łączony na transport z Barcelony na górę i z powrotem oraz ewentualnie na zwiedzanie klasztoru na stronie https://tickets.aeridemontserrat.com/. Możesz wybrać rodzaj kolejki (zębata lub linowa).
• Na stacji Plaça Espanya: Na stacji możesz kupić bilet łączony w automatach lub w kasie. Pracownicy chętnie pomogą Ci wybrać odpowiedni bilet.
• Na miejscu w klasztorze: Możesz kupić bilet na zwiedzanie klasztoru bezpośrednio przed wejściem do kościoła.

Aby poczuć atmosferę Barcelony na pewno nie wystarczy jeden dzień. Barcelona to miasto  z tętniącym życiem nocnym, puby, kluby i restauracje – od tradycyjnych tapas barów po nowoczesne kluby taneczne.  Piękne plaże, zabytki, parki i wspaniali mieszkańcy miasta tworzą niepowtarzalną atmosferę Barcelony, która z pewnością Cię oczaruje i sprawi, że będziesz chciał wrócić po więcej.

Chociaż jeden dzień to zdecydowanie za mało, aby w pełni doświadczyć wszystkiego, co Barcelona ma do zaoferowania, ale można z niego wycisnąć maksimum. Oto propozycja planu zwiedzania, który pozwoli Ci poczuć atmosferę tego tętniącego życiem miasta

1. Park Güell Rozpocznij dzień od wizyty w Parku Güell, magicznym dziele Gaudiego pełnym kolorowych mozaik, fantazyjnych rzeźb i zapierających dech w piersiach widoków na miasto. Więcej: https://fotoiskierka.pl/park-guell/

2. Casa Milà lub Casa Battló Wybierz jedną z dwóch kamienic Gaudiego – Casa Milà lub Casa Battló – i podziwiaj fascynującą architekturę modernistycznego geniusza. Więcej na : https://fotoiskierka.pl/casa-batllo/ lub https://fotoiskierka.pl/casa-mila-barcelona/

3. Sagrada Familia Po południu podziwiaj majestatyczną bazylikę Sagrada Familia, kolejne arcydzieło Gaudiego, które wciąż jest w budowie. Skąp się w świetle słonecznym przefiltrowanym przez kolorowe witraże, tworząc magiczną atmosferę. Więcej na : https://fotoiskierka.pl/sagrada-familia-monumentalna-bazylika-barcelony/

4. Plac Kataloński i La Boqueria Udaj się na Plac Kataloński, serce Barcelony, i odwiedź targ La Boqueria, gdzie zanurzysz się w kolorowym świecie hiszpańskich tapas i świeżych produktów

5. Dzielnica Gotycka Spaceruj po krętych uliczkach Dzielnicy Gotyckiej, odkrywając średniowieczne kościoły, urocze place i ukryte skarby. Odwiedź Katedrę Barcelońską, Łuk Triumfalny.

6. Czas na tapas i flamenco Delektuj się pysznymi tapas w tradycyjnej barze tapas, a następnie zanurz się w rytmie i pasji flamenco podczas wieczornego pokazu.

Większość wielkich miast zazwyczaj ma charakterystyczny obiekt, który jest rozpoznawany przez wszystkich mieszkańców naszego globu. Paryż ma wieżę Eiffla, Sydney Operę, Warszawa Pałac Kultury, a Barcelona bazylikę Sagrada Familia.

W 1881 roku Stowarzyszenie Świętej rodziny powierzyło prace projektowe świątyni architektowi Francisco de Paula del Villar, który dwa lata później porzucił prace. Powodem tego były rozbieżne wizje projektu z inwestorami. Wtedy to prace przejął Antonio Gaudi, który całkowicie zmienił projekt budowli.

Gaudi i jego wizja

Gaudí poświęcił budowie Sagrada Familia 43 lata swojego życia, czyniąc ją swoim opus magnum. Porzucił wszystkie inne prace, aby w pełni skupić się na tym wyjątkowym dziele. Inspiracją dla niego była natura, wiara i katalońska sztuka. Fasada Narodzenia przypomina jaskinię, kolumny nawiązują do drzew, a witraże imitują liście i kwiaty. Bazylika pełna jest symboliki-fasada Narodzenia przedstawia sceny z życia Jezusa, a fasada Męki-jego mękę i śmierć. Nawet rzeźby mają twarze prawdziwych mieszkańców Barcelony.

Budowa i kontynuacja:

Mimo śmierci Gaudiego w 1926 roku prace nad Sagrada Familia kontynuowano, opierając się na jego projektach i szkicach. Budowa przechodziła przez różne etapy, napotykając na przeszkody, takie jak wojna domowa w Hiszpanii i trudności finansowe. Obecnie bazylika wciąż jest w budowie, ale już jest uznawana za jedno z najważniejszych dzieł architektury modernistycznej i symbol Barcelony. W 2010 roku Sagrada Familia została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Zwiedzanie

Oficjalna strona internetowa https://sagradafamilia.org/ pozwala na zakup biletów online, co w sezonie jest wysoce zalecane. Należy pamiętać by zrobić to dużo wcześniej.

Msze święte:

Jeśli chcesz zobaczyć kościół wewnątrz za darmo i przeżyć niesamowite doświadczenie, weź udział w porannej mszy świętej w każdą niedzielę o godzinie 9:00. Jest to msza międzynarodowa w wielu językach, trwająca około 2 godzin. Należy ubierać się stosownie. Terminarz mszy i innych wydarzeń dostępny jest na stronie https://sagradafamilia.org/. Należy pamiętać, że ilość miejsc w katedrze jest ograniczona, dlatego warto przybyć przynajmniej pół godziny wcześniej. W sezonie turystycznym należy rozważyć jeszcze wcześniejsze przybycie, bo niestety może się okazać, że wszystkie miejsca są już zajęte.
Msza odbywa się w Krypcie Głównej, a wejść można od strony Fasady Narodzenia (Carrer de la Marina).

Dojazd:

Do Sagrada Familia można dojechać metrem liniami L2 (fioletową) lub L10 (niebieską), wysiadając na stacji o tej samej nazwie.

To wzgórze górujące nad Barceloną ma 173 metry wysokości i znajduje się na południowym zachodzie od centrum Barcelony. Na jego szczycie znajduje się XVII wieczny zamek Montjuick. Zamek zbudowano w 1640 roku podczas Wojny Żniwiarzy. Miał on strategiczne znaczenie dla Barcelony. Rozpościera się z niego widok na Barcelonę i Morze Śródziemne. Podczas rządów Generała Franco został zamieniony w więzienie, gdzie torturowano i zabijano setki katalońskich rewolucjonistów.

Wejście do zamku jest płatne.

Oficjalna strona fortecy: https://ajuntament.barcelona.cat/castelldemontjuic/en/visit/planning-your-visit

W 1929 Montjuic zostało wybrane jako miejsce dla wystawy światowej. Powstały wtedy między innymi Palau Nacional, kompleks fontann (tzw. Magiczne Fontanny), Wioska Hiszpańska oraz Stadion Olimpijski.

Od 1933 do 1975 organizowano na zboczach góry wyścigi samochodowe min. Grand Prix Hiszpanii. Rok 1975 był ostatnim rokiem, w którym zorganizowano Grand Prix, ponieważ wyścig zakończył się tragicznie- śmiercią 5 widzów.

Palau Nacional

Obecnie w pałacu znajduje się Musem Sztuki Katalońskiej (Museu National d’art. De Catalunya (MNAC)). Muzeum ma w swoich zasobach zbiory, które obrazują sztukę katalońską. Wystawy można oglądać bezpłatnie w soboty po godzinie 15, w pierwszą niedzielę miesiąca, 18 maja oraz 11 września w pozostałe dni należy wykupić bilet wstępu. Należy tylko pamiętać, aby zarezerwować darmowe bilety, ponieważ osoby z biletami mają pierwszeństwo wejścia. Oficjalna strona muzeum https://www.museunacional.cat/en/opening-hours-and-prices

Adres: Palau Nacional, Parc de Montjuïc, s/n, Sants-Montjuïc, 08038 Barcelona, Hiszpania
Dojazd: Metro: Linia zielona L3, Czerwona L1, Niebieska L5- należy wysiąść na Placy Hiszpańskim.

Magiczne Fontanny

Ta atrakcja niestety została wyłączona z powodu suszy, która trwa w Barcelonie.
Pokaz był magiczny, pełen świateł i muzyki, po unormowaniu się sytuacji hydrologicznej w Katalonii z pewnością zostanie wznowiony.
Strona, na której można sprawdzić, czy i kiedy odbywają się pokazy: https://www.barcelona.cat/en/what-to-do-in-bcn/magic-fountain/magic-fountains-show-times
Adres: Pl. de Carles Buïgas, Sants-Montjuïc, 08038 Barcelona, Hiszpania
Dojazd: Metro: Linia zielona L3, Czerwona L1, Niebieska L5- należy wysiąść na Placy Hiszpańskim

Centrum Olimpijskie

Stadion został zbudowany na wystawę w 1929 roku, z myślą by Barcelona mogła ubiegać się o organizację Letnisk Igrzysk Olimpijskich w 1936 roku. Stolica Katalonii nie miała szczęścia, bo Igrzyska postanowiono zorganizować w Berlinie i centrum musiało na nie poczekać aż 56 lat. W 1992 roku po gruntownej przebudowie odbyły się w Barcelonie Igrzyska Olimpijskie. Wejście na stadion i do miasteczka olimpijskiego jest darmowe.

Wioska hiszpańska

Przy okazji zwiedzania wzgórz Montjuic lub Placu Hiszpańskiego warto odwiedzić wioskę hiszpańską (Poble Espanyol). Poble Espanyol to nic innego jak skansen, w którym znajduje się aż 117 budynków. Są one wzorowane na architekturze każdego regionu Hiszpanii. Na terenie wioski znajduje się muzeum poświęcone hiszpańskiej sztuce współczesnej, gdzie można zobaczyć prace wielu artystów. W zasobach muzeum można oglądać między innymi prace Picassa i Salvadore Dali. Tu faktycznie można poczuć się, jakby przeniosło się do dawnych czasów, z czego skorzystali twórcy filmu Pachnidło.

Oficjalna strona, na której można zakupić bilety, sprawdzić godziny otwarcia: https://poble-espanyol.com/en/

Wzgórze Montjuic to nie tylko zamek czy centrum olimpijskie, ale fantastyczny widok na całą Barcelonę. Mieliśmy okazję wjeżdżać na górę zarówno kolejką Teleferic de Montjuik, kolejką Teleferic de Port, jak autobusem z placu hiszpańskiego nr 150.

Zdecydowanie polecamy kolejkę Telefgeric de Port. Jest to kolejka wybudowana 1929 roku. Na linie rozciągniętej pomiędzy portem a wzgórzem Montjuic jeżdżą dwa naprzemienne wagoniki, do których można wsiąść co dwadzieścia minut. Roztacza się z nich, chyba najładniejszy widok na Barcelonę, którą dosłownie ma się u swych stóp. Lokalizacja stacji w porcie: Port Cable Car- Port Stadion: Pg. de Joan de Borbó, 88, Ciutat Vella, 08039 Barcelona, Hiszpania.

Kolejka linowa Teleferic de Montjuk to kolejka linowa, z nowoczesnymi kilkuosobowymi wagonikami, takimi ja na wyciągach narciarskich. Wagoniki odjeżdżają co 30 sekund, więc nie trzeba długo czekać. Na pierwszą stację kolejki- Park de Monjuic można dojechać autobusem miejskim nr 150 lub 55 (ze stacji metra Paral-lel), lub kolejką szynową Funicolar (Bilety można zakupić w kasie, ale oczywiście w sezonie trudno nie stać w sporych kolejkach. Strona, na której można kupić wcześniej bilet: https://www.holabarcelona.com/tickets/cable-car-montjuic-barcelona. Bilet jest ważny 90 dni od daty zakupu.

Praktycznie pod sam zamek można dostać się również autobusem (linia 150 lub 155).

Od 2023 z powodu suszy pokazy fontann zostały wstrzymane. Kiedy zmieni się sytuacja hydrologiczna Barcelony z pewnością zostaną przywrócone.Strona na której można sprawdzić, czy i kiedy odbywają się pokazy: https://www.barcelona.cat/en/what-to-do-in-bcn/magic-fountain/magic-fountains-show-times

Adres: Pl. de Carles Buïgas, Sants-Montjuïc, 08038 Barcelona, Hiszpania

Dojazd: Metro: Linia zielona L3, Czerwona L1, Niebieska L5- należy wysiąść na Placu Hiszpańskim

Historia powstania Parku Güell

Park Güell to eklektyczny i fantazyjny projekt, łączący w sobie elementy architektury, rzeźby i ceramiki.

W 1900 roku Eusebi Güell, kataloński magnat i mecenas sztuki, zlecił Antoniemu Gaudiemu zaprojektowanie osiedla na wzgórzu Muntanya Pelada w Barcelonie. Güell chciał stworzyć „miasto-ogród” inspirowane angielskimi projektami urbanistycznymi, z 60 domami wkomponowanymi w naturalne otoczenie.

Prace nad Parkiem Güell rozpoczęły się w 1900 roku i trwały 14 lat.

Jednakże projekt okazał się zbyt ambitny i kosztowny, a z powodu braku chętnych na zakup działek, zbudowano tylko 5 domów. Wśród nich znajduje się Dom-Muzeum Gaudiego, w którym mieszkał architekt w latach 1906-1926. Po niepowodzeniu z osiedlem mieszkaniowym, w 1922 roku park został przejęty przez władze Barcelony i udostępniony publiczności.

Zwiedzanie Parku Güell: informacje praktyczne

WSTĘP:

• Wejście do Parku Güell jest bezpłatne, ale płatny jest dostęp do strefy monumentalnej, gdzie znajdują się m.in. słynna ławka falista i salamandra.
• Oficjalna strona parku: https://parkguellticket.com/

BILETY:

• W sezonie turystycznym bilety do strefy monumentalnej należy kupić z wyprzedzeniem online.
• Poza sezonem (np. zimą) można czasami wejść bez biletu, ale zaleca się wcześniejsze sprawdzenie dostępności miejsc.
• Bilety kupuje się na konkretny dzień i godzinę.
• Na wejście do strefy monumentalnej mamy 30 minut liczone od godziny podanej na bilecie.
• Czas pobytu w strefie płatnej jest nielimitowany.

Dojazd:

• Do Parku Güell można dojechać zieloną linią metra L3 i wysiąść na stacji Lepss lub Vallcara.
• W obu przypadkach dojście do parku zajmie około 20 minut (z podejściem pod górkę).
• Alternatywą jest autobus nr 24 z Placu Catalunya. Wysiąść należy na przystanku Ctra del Carmel – Albert Lianas.
• Czas podróży autobusem jest podobny do metra, ale dojście do parku jest znacznie krótsze (3 minuty).

Dodatkowe informacje:

• Park Güell jest położony na wzgórzu, dlatego warto ubrać się wygodnie i zabrać ze sobą wodę.
• W parku znajdują się punkty gastronomiczne i sklepy z pamiątkami.
• Zwiedzanie Parku Güell zajmuje około 2-3 godzin.

Przydatne strony internetowe:

• Oficjalna strona Parku Güell: https://parkguell.barcelona/en
• Informacje o transporcie publicznym w Barcelonie: https://www.tmb.cat/en/barcelona/buses/lines
• https://www.tmb.cat/en/barcelona/metro/lines

Gaudi nie zbudował tej kamienicy od podstaw a jedynie dokonał przebudowy istniejącego już budynku. Kamienica została zbudowana w 1877 roku przez Emilio Sala Cortésa, i pierwotnie składała się z 4 pięter i prostej fasady. W 1903 roku została zakupiona przez Josepa Batlló i Casanovasa, bogatego przemysłowca tekstylnego, którzy zlecili przebudowę Gaudiemu.

Fasada Casa Batlló, zbudowana z kolorowej ceramiki i kutego żelaza przypomina łuski smoka, a jej falujące kształty i mozaiki w odcieniach błękitu, zieleni i fioletu mienią się w słońcu. Fasada nawiązuje do legendy o św. Jerzym i smoku, a wnętrze do podwodnego świata. Na dachu budynku znajdują się kominy w kształcie grzybów, a balkony i filary przypominają smoczy szkielet.

 Zwiedzanie wnętrz kamienicy jest odpłatne. Z uwagi na duże zainteresowanie turystów nawet poza sezonem należy zarezerwować bilety. Bilety są w kilku wersjach niebieski, srebrny i złoty. UWAGA najtańszy bilet niebieski nie uprawnia do zwiedzania umeblowanych prywatnych pomieszczeń państwa Batllo można je zobaczyć posiadając bilet złoty.

Casa Batlo została udostępniona do zwiedzania dopiero w 2002, a od 2005 znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Dojazd: Metro: dojazd linia L3 (zielona), L2 (fioletowa), L4 (zółta) – należy wysiąść na stacji Pesseig de Gracia.

Oficjalna strona na której można zakupić bilety: https://www.casabatllo.es/